Eénmalige openstelling van mijn atelier naar aanleiding van renovatie en bij gelegenheid van mijn 70ste verjaardag. De achtergrond van mijn werk zal te zien zijn in een documentaire opstelling.

 Om mijn atelier te kunnen isoleren tegen vocht en kou moest ik het, na er 30 jaar in gewerkt te hebben, eerst helemaal leeg maken. Daarbij diende zich een geschiedenis aan van overwegingen, twijfels, ontdekkingen en besluiten. Dat alles in de vorm van aantekeningen, schetsen, vormpjes, brieven, stukken hout, ijzer, glas en steen, gereedschappen, gevonden voorwerpen en dierbare maar afgewezen werken die een afslag naar een andere weg hadden kunnen zijn. Net als bij het samenstellen van de boeken over mijn werk ging een verzameling door mijn handen. Dit keer niet van voltooid verklaarde werken maar van wat nooit verdere uitvoering, laat staan een tentoonstelling gehaald had.

Van veel voorwerpen herinner ik me goed de indertijd vermoede potentie als beeld of tekening. Of een bepaald idee of materiaal uiteindelijk een kunstwerk wordt is van veel factoren afhankelijk. Toeval is zo’n factor. Het kan een ontwikkeling, streven of gedachtegang op een ander spoor leiden of doen stoppen. Dat geldt ook buiten het atelier. Mijn artistieke ontwikkeling heeft tot een zichtbaar oeuvre geleid. In het atelier is de ontstaansgeschiedenis ervan te zien, de sporen, de achterkant. Een lezenswaardig parallel verhaal. 

 Aan het begin van wat ik voel als een nieuw hoofdstuk,m aak een opstelling van wat geworden is, van wat had kunnen worden en van wat nog worden kan. Mijn 70ste verjaardag mag daar dan aanleiding toe zijn.